Metropol FM ve Balkaymak Simit Evi „Yılın Babası“nı arıyor.
Babanızı onurlandırmak mı istiyorsunuz? İşte size fırsat…

Sizlerden gelen birbirinden etkileyici hikayeleri sizlerin beğenisine sunuyoruz. Duyurunun hemen ardından hikayelere ulaşıp, sayfanın en altında oylama şablonunu kullanarak pazar günü öğleden sonraya kadar en begendiğiniz hikayeye oy verip „Yılın Babası“ olmasına destek olabilirsiniz.

Ödüller:

  1. Talihliye Türkiye’ye gidiş-dönüş 2 uçak bileti
  2. Kazanana Samsung Tablet
  3. Seçilene 100 euro değerinde Bal Kaymak Simit evinde yemek ziyafeti

Sizce yılın babası ödülünü hangi hikaye'deki baba hak ediyor?

  • Hikaye 3 (59%, 29 Votes)
  • Hikaye 1 (20%, 10 Votes)
  • Hikaye 2 (16%, 8 Votes)
  • Hikaye 5 (4%, 2 Votes)
  • Hikaye 4 (0%, 0 Votes)

Total Voters: 49

Loading ... Loading ...

Hikaye 1
Saygı değer Metropol FM ekibi

Öncelik çok teşekkür ederim böyle bir program yaptığınız için..
Benim babam benim için bir arkadaş, bir sırdaş, bir dost, bir kardeş gibi…Benim babam her zaman yanımda ne olursa olsun hep dertlerimin ortağı oldu. Babam burada kalıyordu bir kaç sene önce ben Türkiye’deydim bizi Almanya’ya getirdi. Annem Türkiye’de tek başına kaldı. Biz babamızın yanına geldik. Babam sabah erken kalkardı kahvaltımızı hazırlardı, okul için kıyafetlerimizi hazırlardı, erkenden Alışverişe giderdi bizi dört dörtlük büyüttü. Ondan sonra  o yorgunlukla işe giderdi. Bizden önce her zaman eve gelir yemeğimizi hazırlardı. İzinli günlerinde bizi hiç yalnız bırakmadı. Kardeşim hastalandı uzun zaman hastahanede kaldı. Sabah saat 5’te kalkar, bizimle ilgilenir sonra işe giderdi. İşten çıkıp trenle her gün 100 km ötede hastahaneye gider gelirdi. Bizim için yemek yapardı. Çoğu zaman 3 saat uykuyla ayakta dururdu. Benim babam benim için her şeyim… Bizim icin yaptığı fedakarlıkları anlatmakla bitiremem. Benim için babam yılın babası. Kalbimin babası. Allah’ıma çok şükür böyle bir babam olduğu için onun emeğini asla ve asla ödeyemem … Saygılarımla

Hikaye 2
Merhaba,
Araba sürerken duydum ki yılın babası aranıyormuş…
Benim babam benim için yılın babası.
Daha doğmadan babasını kanserden kaybetmiş. 3 yasında annesini de kaybediyor. Daha çok küçüken hayat onun küçük omuzlarına koskoca bir yük veriyor. Üç kardeş bir başına hayat mücadelesi vermek zorunda kalıyor. Okulu bırakmak zorunda kalıyor. Daha sonra kardeşini de kanserden kaybediyor. Hayalleri bir anda suya düşüyor. Demek istediğim benim babam hiç anne ya da baba hissi tadamadı. Ama bize öyle bir baba oldu ki… Başıma bir şey geldiginde biliyorum ki babam var o hep yanımda. Birden korkularım yok oluyor. Zor bir işte çalışıyor. Dizleri ve sırtında rahatsızlıkları var. Ama o hiç vazgeçmedi. Hiç bir zaman isyan etmedi. Üç çocuk okuttu ve hiç bir şeyimizi eksik etmedi. Onun yeri çok başka hakkını asla ödeyemeyiz.

Hikaye 3
İyi günler efendim…
Benim babam neden yılın babası olması gerektiğini size anlatmak istiyorum.
Babam 1979 yılında güreşçi olarak Almanya’ya Schifferstadt kasabısına getirilir. Kendisi o yıllarda annem ile nişanlıdır ve bir kaç yıl çalışıp tekrardan Türkiye’ye geri dönmek ister. Annem ile evlenir onu da Almanya’a getirir. Türkiye güreş kariyeri artık Almanya’da sadece 1. planda değildir. Haftanın beş günü inşaatta şoförlük yapar ve haftanın üç akşamı güreş antremanına gider ve hafta sonları da maçları olurdu. Babam yıllar boyunca bizim eğitimimiz için çalıştı. Kendisi için güreş kariyeri çok önemli olsa da benim doğumumla birlikte spor hayatını sonlandırmak zorunda kalır. 2000-2001 yıllarında ki sağlık nedenlerinden dolayı artık inşaatta çalışamaz. İş hayatı sonlanmış olsa da her sabah 5-6 gibi uyanır ve başka işlerde çalışır. Yaklaşık 2-5 aydır ailemden ayrı yaşıyorum ve babamın da ne kadar üzgün olduğunu biliyorum. Sevgili babacığım bizler için yıllar boyunca çok fedakarlık yaptı ve umarım biz de onun için hayırlı evlat oluruz. İş dolayısıyla artık Münih’de ailemden 350 km uzaklıkta oturuyorum. Uzakta olsa insanın bir ailesinin olduğunu bilmek çok güzel. Babamın desteğini hiçbir zaman unutmayacağım.

Hikaye 4
İyi günler Metropole FM
Benim Babam çok zorluklarla bugüne geldi. Okuyamadı. Okuma yazması yok iken annemle evlendi. Bir fabrikada halı dokuma işinde çalıştı. Annem babama okuma yazma öğretmiş. Yani babamın öğretmeni benim annem olmuş. Yokluk bir yanda iki çocukla geçim sıkıntısı içinde büyük bir hayat mücadelesi vermişler. Sonra birgün dediler Almanya işçi alıyor. Müracat ediyor ve kabul ediliyor. Halamdan borç alarak Almanya’ya geliyor. Annem ve bizden ayrı orada çalışmaya başlıyor. Bir yanda çocuk özlemi bir yanda gurbet…
Sonra annemi ablamı ve abimi alarak Almanya’ya getirmiş.
Bisikletle 15 km bir exporta gidip oradan aldığı eşyayı Heim’da kalanlara satıp geçinmeye başlamış. Zamanla burdan para kazanmaya başlayınca küçük bir dükkan açtı ve Allah ya yürü kulum demiş büyük bir dükkan açmış. Sonra maalesef iflasın eşiğinde buldu kendini.
Çalışanı ve arkadaşı dükkanda ne var ne yok satıp bir güzel yemişler. Babamı intahara kadar getirdiler.
Kimse sahib çıkmazken sadece mal aldığı bir toptancıdan haber alıyor ki durumdan ve 2 tır eşyayı Babama getirdi.
Babam o gururlu adam ‚ben bunları ödeyemem geri götür‘ diyor.
Ve o günden sonra çok zor zamanlar bizi bekliyordu.
Canım Babam canını tırnağına takarak hafta ici dükkanda hafta sonu ise satış yaparak borcunu ödemek için annemle günlerce 5 çocuklarını evde bırakıp, borcum üstesinden geldi. Ama bizde izler bıraktı okuldan çıkardık koşarak dükkana giderdik ki annemle babam görelim diye.
Bu Adam bizi böyle büyüttü bu zamana getirdi ve şimdi Türkiye’de annemle beraber yaşamını sürdürüyor.
1 oğlu Alanya’da, 1 kızı İzmir’de, 1 kızı yani ben Bremen bölgesinde, 1 oğlu ise Köln tarafında kalıyor. Sadece 1 kızı yanında.
Ben bu sene gelemeyeceğim dediğimde çok üzüldü. Çünkü sağlığı iyi değil. Tek dileğim var babama Allah uzun ömür versin. Yaşı 82 ve ben çok korkuyorum tekrar görebilir miyim diye.
Yani benim babam bence en iyi en fedakar, b abam evlatları iyi olsun diye her şeyi yaptı.
Yıllın babası benim BABAM.

Hikaye 5
Sevgili Metropol FM,

öncelikle böyle bir yarışma yapmanız çok güzel… Teşekkürler size ve ekibinize.
Benim Babam yılın Babası olmalı çünkü her daim gözlerimize gülen bir gözle baktı. Hep ‚kızım‘ diye hitap eder bana. Hiçbir şeye değişmem ‚kızım‘ kelimesini… Çok Seviyorum.
Bize her zaman maddi manevi destekte bulunuyor. Bir derdimiz olduğunda ilk o koşar ufakta olsa büyükte olsa. Ve en önemlisi
ben 25 yaşındayım ve benim babam ve annem hiç bir zaman bizim yanımızda tartışıp, bağrışmadılar.. Bu çok büyük bir nimet.
Çünkü yakınlarımızda böyle aileler çok çocuklarının yanında kavga ediyorlar ve çok kötü etkileniyorlar… Psikolojik olarak çok zor bir süreçten geçiyorlar. Ben bu sebebten dolayı teşekkür ederim
Babama ve Anneme

Sevgilerle